ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- لَوْ لَا کِتَابٌ مِنَ اللهِ سَبَقَ لَمَسَّکُمْ فِیمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ قِیلَ: فِی مَعْنَاهُ أَقْوَالٌ ... ثَانِیهَا: لَولَا أَنَّ اللَّهَ حَکَمَ لَکُمْ بِإِبَاحَهًِْ الْغَنَائِمِ وَ الْفِدَاءِ فِی أُمِّ الْکِتَابِ وَ هُوَ اللَّوْحُ الْمَحْفُوظُ، لَمَسَّکُمْ فِیمَا اسْتَحْلَلْتُمْ قَبْلَ الْإِبَاحَهًِْ عَذَابٌ عَظِیمٌ فَإِنَّ الْغَنَائِمَ لَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلَکُمْ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه).

ابن‌عبّاس ( لَوْ لا کِتابٌ مِنَ اللهِ سَبَقَ لَمَسَّکُمْ فیما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظیمٌ، درباره‌ی معنای این آیه چند نظر است ... نظر دوّم از ابن‌عبّاس (است که گفته است: «اگر خداوند در لوح محفوظ حکم نکرده بود که گرفتن غنائم و فدیه برای شما مباح است، چون قبل از بیان مباح‌بودن آن، گرفتنش را حلال دانستید شما را دچار عذاب بزرگی می‌کرد، چراکه گرفتن غنائم برای کسی قبل از شما حلال نبوده است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۶۲۸ بحار الأنوار، ج۱۹، ص۲۴۰