الصّادق (علیه السلام)- الْمُنَافِقُ إِذَا حَدَّثَ عَنِ اللَّهِ وَ عَنْ رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) کَذَبَ وَ إِذَا وَعَدَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) أَخْلَفَ وَ إِذَا مَلَکَ خَانَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) فِی مَالِهِ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِی قُلُوبِهِمْ إِلی یَوْمِ یَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما کانُوا یَکْذِبُونَ وَ قَوْلُهُ وَ إِنْ یُرِیدُوا خِیانَتَکَ فَقَدْ خانُوا اللهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْکَنَ مِنْهُمْ وَ اللهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ.

امام صادق ( منافق وقتی از خدا و پیامبرش حدیث نقل کند دروغ می‌گوید و اگر به خدا و پیامبر وعده دهد تخلّف می‌کند. وقتی مالک چیزی شد، به خدا و پیامبرش در مال خود خیانت می‌کند و این تفسیر آیه‌ی شریفه: فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِی قُلُوبِهِمْ إِلی یَوْمِ یَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما کانُوا یَکْذِبُونَ است و آیه‌ی دیگری که می‌فرماید: وَ إِنْ یُرِیدُوا خِیانَتَکَ فَقَدْ خانُوا اللهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْکَنَ مِنْهُمْ وَ اللهُ عَلِیمٌ حَکِیم.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۶۳۴ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۲۵۲/ تحف العقول، ص۳۶۸