سوره توبه - آیه 127 جزء 11 - صفحه 207

    وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةࣱ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدࣲ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمࣱ لَّا يَفۡقَهُونَ

    127

تفسیر روایی
و هنگامی که سوره‌ای نازل می‌شود، بعضی از آنها [= منافقان‌] به یکدیگر نگاه می‌کنند و می‌گویند: «آیا کسی شما را می‌بیند؟ (اگر از حضور پیامبر بیرون رویم، کسی متوجّه ما نمی‌شود!)» سپس منصرف می‌شوند (و بیرون می‌روند)؛ خداوند دلهایشان را (از حق) منصرف ساخته؛ چرا که آنها، گروهی هستند که نمی‌فهمند (و بی‌دانشند)!
1 (توبه/127)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلی بَعْضٍ یَعْنِی الْمُنَافِقِینَ ثُمَّ انْصَرَفُوا أَیْ تَفَرَّقُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ عَنِ الْحَقِّ إِلَی الْبَاطِلِ بِاخْتِیَارِهِمُ الْبَاطِلَ عَلَی الْحَقِّ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلی بَعْضٍ؛ یعنی منافقین. ثُمَّ انْصَرَفُوا؛ یعنی متفرّق می‌شوند. صَرَفَ اللهُ قُلُوبَهُمْ؛ خدا دل‌هایشان را از حق برمی‌گرداند و باطل را بر حق ترجیح می‌دهند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۰۴ بحار الأنوار، ج۹، ص۲۱۲/ بحار الأنوار، ج۱۷، ص۲۰۴/ القمی، ج۱، ص۳۰۸