الصّادق (علیه السلام)- مَنْ کَفَّ غَضَبَهُ عَنِ النَّاسِ کَفَّ اللَّهُ عَنْهُ غَضَبَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَیْضاً فِی الْغَضَبِ یُصَلِّی عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ یَقُولُ وَ یُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ ذُنُوبِی وَ أَذْهِبْ غَیْظَ قَلْبِی وَ أَجِرْنِی مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهًَْ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.

امام صادق (علیه السلام)- هرکس خشمش را از مردم باز دارد، خداوند خشم خود را در روز قیامت از او بازمیدارد. و نیز در خشم خود بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) درود بفرستد و بگوید: وَ یُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ خدایا گناهانم را بیامرز و خشم قلبم را ببر و مرا از شیطان رانده شده پناه ده و هیچ نیرو و قدرتی جز به خداوند بلندمرتبه بزرگ تحقّق نمی‌پذیرد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۵۸ بحار الأنوار، ج۹۲، ص۳۳۹