قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةࣱ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادࣲ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
24
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- لَمَّا أَذَّنَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بِمَکَّهًَْ أَنْ لَا یَدْخُلَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ مُشْرِکٌ بَعْدَ ذَلِکَ الْعَامِ جَزِعَتْ قُرَیْشٌ جَزَعاً شَدِیداً وَ قَالُوا ذَهَبَتْ تِجَارَتُنَا وَ ضَاعَتْ عِیَالُنَا وَ خَرِبَتْ دُورُنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی ذَلِکَ قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنْ کانَ آباؤُکُمْ وَ أَبْناؤُکُمْ وَ إِخْوانُکُمْ إِلَی قَوْلِهِ وَ اللهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقِینَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- چون امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مکّه اذان گفت و اعلام داشت که از سال آینده هیچ مشرکی حقّ ورود به مسجدالحرام را ندارد، قریش امان و قرار را از دست داد و گفتند: «تجارت ما از بین رفت، خانواده هایمان تباه شدند و خانه هایمان ویران گشتند». پس خداوند فرمود: «بگو ای محمّد! إِنْ کانَ آباؤُکُمْ وَ أَبْناؤُکُمْ وَ إِخْوانُکُمْ ... وَ اللهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقِینَ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۸۲ بحار الأنوار، ج۳۵، ص۲۹۳/ القمی، ج۱، ص۲۸۴
الصّادقین (علیها السلام)- أَنَّهَا نَزَلَتْ فِی حَاطِبِ بْنِ أَبِی بَلْتَعَهًَْ حَیْثُ کَتَبَ إِلَی قُرَیْشٍ یُخْبِرُهُمْ بِخَبَرِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا أَرَادَ فَتْحَ مَکَّهًَْ.
امام باقر (علیه السلام)- این آیه درباره‌ی حاطب‌بن‌ابی‌بلتعه نازل شد زیرا او هنگامی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) قصد کرد مکّه را فتح کند به قریش نامه نوشت و آن‌ها را باخبر ساخت.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۸۲ بحار الأنوار، ج۱۹، ص۱۵۵
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ لَقَدْ کُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) نَقْتُلُ آبَاءَنَا وَ أَبْنَاءَنَا وَ إِخْوَانَنَا وَ أَعْمَامَنَا مَا یَزِیدُنَا ذَلِکَ إِلَّا إِیمَاناً وَ تَسْلِیماً وَ مُضِیّاً عَلَی اللَّقْمِ وَ صَبْراً عَلَی مَضَضِ الْأَلَمِ وَ جِدّاً فِی جِهَادِ الْعَدُوِّ.
امام علی (علیه السلام)- در رکاب پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) بودیم و با پدران و فرزندان و برادران و عموهای خود جنگ می‌کردیم، که این مبارزه بر ایمان و تسلیم ما می‌افزود، و ما را در جادّه‌ی وسیع حقّ و صبر و بردباری برابر ناگواری‌ها و جهاد و کوشش برابر دشمن، ثابت‌قدم می‌ساخت.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۸۲ نور الثقلین
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِکُونَ نَجَسٌ فَلا یَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا وَ إِنْ خِفْتُمْ عَیْلَةً فَسَوْفَ یُغْنِیکُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شاءَ إِنَّ اللهَ عَلِیمٌ حَکِیمٌ وَ هِیَ مَعْطُوفَهًٌْ عَلَی قَوْلِهِ قُلْ إِنْ کانَ آباؤُکُمْ ...
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یا أَیُّهَا الَّذِینَ أمنوا إِنَّمَا المُشْرِکُونَ نَجَسٌ فَلا یَقْرَبُوا الْمسجدالحرام بَعْدَ عامِهِمْ هذا وَ إِنْ خِفْتُمْ عَیْلَةً فَسَوْفَ یُغْنِیکُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شاءَ إِنَّ اللهَ عَلِیمٌ حَکِیمٌ عطف بر این آیه: قُلْ إِنْ کانَ آباؤُکُمْ. شده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۸۲ القمی، ج۱، ص۲۸۸
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- اقْتَرَفْتُمُوها أَیْ کَسَبْتُمُوهَا.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- اقْتَرَفْتُمُوها؛ یعنی [اموالی که] به دست آوردید.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۸۲ بحار الأنوار، ج۳۵، ص۲۹۳/ القمی، ج۱، ص۲۸۴