يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ
35
يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ
35
الجواد (علیه السلام)- عَنْ عَبْدِ الْعَظِیمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِیِّ (رحمة الله علیه) قَالَ: حَدَّثَنِی أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: سَمِعْتُ أَبِی یَقُولُ: سَمِعْتُ أَبِی مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُولُ: دَخَلَ عَمْرُوبْنُ‌عُبَیْدٍ عَلَی أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فَلَمَّا سَلَّمَ وَ جَلَسَ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ ثُمَّ أَمْسَکَ فَقَالَ لَهُ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) مَا أَسْکَتَکَ قَالَ أُحِبُّ أَنْ أَعْرِفَ الْکَبَائِرَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ نَعَمْ ... وَ مَنْعُ الزَّکَاهًِْ الْمَفْرُوضَهًِْ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَتُکْوی بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُم.
امام جواد (علیه السلام)- از امام کاظم (علیه السلام) روایت است که فرمود: «عمروبن‌عبید خدمت امام صادق (علیه السلام) رسید، و چون سلام کرد و نشست، این آیه را خواند: آن کسانی که کناره‌گیری می‌کنند از گناهان کبیره و از هرزگی‌ها (نجم/۳۲). سپس دم بست، پس امام صادق (علیه السلام) به او فرمود: «چه چیزی تو را به سکوت واداشت»؟ گفت: «من می‌خواهم گناهان کبیره را از روی قرآنِ خدای عزّوجلّ بشناسم». امام (علیه السلام) فرمود: «آری! ... منع زکات واجب، زیرا خدای عزّوجلّ می‌فرماید: و با آن پیشانی و پهلو و پشت آنان را داغ می‌نهند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۱۴۲ الکافی، ج۲، ص۲۸۵/ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۵۶۳/ علل الشرایع، ج۲، ص۳۹۱/ عیون أخبار الرضا (ج۱، ص۲۸۵/ إرشادالقلوب، ج۱، ص۱۷۶/ نور الثقلین
الباقر (علیه السلام)- فِی رِوَایَهًِْ أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) ... قَالَ کَانَ أَبُوذَرٍّ الْغِفَارِیُّ (رحمة الله علیه) یَغْدُو کُلَّ یَوْمٍ وَ هُوَ بِالشَّامِ فَیُنَادِی بِأَعْلَی صَوْتِهِ بَشِّرْ أَهْلَ الْکُنُوزِ بِکَیٍّ فِی الْجِبَاهِ وَ کَیٍّ بِالْجُنُوبِ وَ کَیٍّ بِالظُّهُورِ أَبَداً حَتَّی یَتَرَدَّدَ الْحَرَقُ فِی أَجْوَافِهِمْ.
امام باقر (علیه السلام)- در روایت ابوالجارود آمده است: امام باقر (علیه السلام) فرمود: ... ابوذر غفاری (رحمة الله علیه) هرروز صبح و شام با صدای بلند فریاد می‌زد به کسانی که درهم و دینار را گنج می‌کنند بشارت دهید که آنها را بر پیشانی‌ها و پهلوها و پشت می‌چسبانند و سوزش آنها به باطن‌ها می‌رسد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۱۴۲ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۱۳۸/ القمی، ج۱، ص۲۸۹
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَا مِنْ عَبْدٍ لَهُ مَالٌ وَ لَا یُؤَدِّی زَکَاتَهُ إِلَّا جَمَعَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ صَفَائِحَ یُحْمی عَلَیْها فِی نارِ جَهَنَّمَ فَتُکْوی بِها جَبْهَتُهُ وَ جَنْبَاهُ وَ ظَهْرُهُ حَتَّی یَقْضِیَ اللَّهُ بَیْنَ عِبَادِهِ فِی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ یَرَی سَبِیلَهُ إِمَّا إِلَی الْجَنَّهًِْ وَ إِمَّا إِلَی النَّارِ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هیچ بنده‌ی مال‌داری که زکات نداده باشد نیست مگر اینکه روز قیامت با آهن‌های گداخته در آتش جهنّم پیشانی و دو پهلو و پشت او را پیوسته داغ می‌کنند، در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است!. (توبه/۴). آنگاه راه خود را خواهد دید که باید به بهشت برود یا به دوزخ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۱۴۲ بحار الأنوار، ج۸، ص۲۴۳