الباقر (علیه السلام)- فِی رَوَایَهًِْ أَبِی‌الجَارُودِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ إِنْ تُصِبْکَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْکَ مُصِیبَةٌ أَمَّا الْحَسَنَهًُْ فَالْغَنِیمَهًُْ وَ الْعَافِیَهًُْ وَ أَمَّا الْمُصِیبَهًُْ فَالْبَلَاءُ وَ الشِّدَّهًُْ یَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ یَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ إِلَی قَوْلِهِ وَ عَلَی اللهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ وَ قَوْلِهِ قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَی الْحُسْنَیَیْنِ یَقُولُ الْغَنِیمَهًَْ وَ الْجَنَّهًَْ ...

امام باقر (علیه السلام)- در روایت ابوالجارود از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی این کلام خداوند: إِنْ تُصِبْکَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْکَ مُصِیبَةٌ آمده است مقصود از حَسَنَةٌ غنیمت و سلامتی و منظور از مُصِیبَةٌ بلا و سختی است. این آیه: یَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ یَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ* قُلْ لَنْ یُصیبَنا إِلاَّ ما کَتَبَ اللهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَی اللهِ فَلْیَتَوَکَّلِ المُؤْمِنُونَ و این کلام خداوند: قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَی الحُسْنَیَیْنِ [منظور از دو حُسن] غنیمت [در صورت پیروزی در جنگ] و بهشت [درصورت کشته‌شدن] است ...».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۱۸۴ بحار الأنوار، ج۲۱، ص۲۱۳/ نور الثقلین/ القمی، ج۱، ص۲۹۲/ البرهان