سوره توبه - آیه 62 جزء 10 - صفحه 197

    يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ

    62

تفسیر روایی
آنها برای شما به خدا سوگند یاد می‌کنند، تا شما را راضی سازند؛ در حالی که شایسته‌تر این است که خدا و رسولش را راضی کنند، اگر ایمان دارند!
1 (توبه/62)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ یَحْلِفُونَ بِاللهِ لَکُمْ لِیُرْضُوکُمْ فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی الْمُنَافِقِینَ الَّذِینَ کَانُوا یَحْلِفُونَ لِلْمُؤْمِنِینَ أَنَّهُمْ مِنْهُمْ لِکَیْ یَرْضَی عَنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ فَقَالَ اللَّهُ وَ اللهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ یُرْضُوهُ إِنْ کانُوا مُؤْمِنِین.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یَحْلِفُونَ بِاللهِ لَکُمْ لِیُرْضُوکُمْ، این آیه درباره‌ی منافقان که برای مؤمنان سوگند می‌خوردند تا مؤمنان از آنان راضی شوند نازل شد. پس خدای تعالی فرمود: وَ اللهِ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ ان یُرْضُوهُ ان کَانواْ مُؤْمِنِینَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۲۲۲ بحار الأنوار، ج۲۱، ص۲۲۰/ القمی، ج۱، ص۳۰۰/ البرهان