أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- إِذَا وَسْوَسَ الشَّیْطَانُ لِأَحَدِکُمْ فَلْیَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ وَ لْیَقُلْ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ لِضِیقِ الْقَلْبِ یَقْرَأُ سَبْعَهًَْ عَشَرَ یَوْماً أَ لَمْ نَشْرَحْ إِلَی آخِرِهِ کُلَّ یَوْمٍ مَرَّتَیْنِ مَرَّهًًْ بِالْغَدَاهًِْ وَ مَرَّهًًْ بِالْعِشَاءِ.
امام علی (علیه السلام)- چون شیطان تو را وسوسه کند، به خدا پناه ببر و با قلب و زبان بگو: «به خدا و پیغمبر (صلی الله علیه و آله) ایمان دارم درحالیکه به او اخلاص دارم و دین فقط مال اوست». هفده روز الم نشرح را تا آخرش بخوان، روزی دو بار یکبار صبح یکبار شب.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۱۹۲ بحارالأنوار، ج۹۲، ص۱۳۶/ مکارم الأخلاق، ص۳۷۸، فیه: «إذا وسوس الشیطان ... سبعه عشر یوماً» محذوف
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ مُعَاوِیَهًَْبْنِعَمَّارٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ مَنْ أَکْثَرَ قِرَاءَهًَْ وَ الشَّمْسِ وَ وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشی وَ وَ الضُّحی وَ أَ لَمْ نَشْرَحْ فِی یَوْمٍ أَوْ لَیْلَهًٍْ لَمْ یَبْقَ شَیْءٌ بِحَضْرَتِهِ إِلَّا شَهِدَ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ حَتَّی شَعْرُهُ وَ بَشَرُهُ وَ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ عُرُوقُهُ وَ عَصَبُهُ وَ عِظَامُهُ وَ جَمِیعُ مَا أَقَلَّتِ الْأَرْضُ مِنْهُ وَ یَقُولُ الرَّبُّ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَبِلْتُ شَهَادَتَکُمْ لِعَبْدِی وَ أَجَزْتُهَا لَهُ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَی جِنَانِی حَتَّی یَتَخَیَّرَ مِنْهَا حَیْثُ مَا أَحَبَّ فَأَعْطُوهُ إِیَّاهَا مِنْ غَیْرِ مَنٍّ وَ لَکِنْ رَحْمَهًًْ مِنِّی وَ فَضْلًا عَلَیْهِ وَ هَنِیئاً لِعَبْدِی.
امام صادق (علیه السلام)- هرکه سورهی شمس، لیل، ضحی و انشراح را در روز یا شب بسیار تلاوت کند، چیزی پیرامون او نباشد جز آنکه در روز رستاخیز بر او گواهی دهد. حتّی مو، پوست، گوشت، خون، رگها، اعصاب، استخوانها و همهی اعضا و جوارح او که زمین بر روی خود میگیرد بر او گواهی دهند. و پروردگار متعال میفرماید: «گواهی شما بر بندهام را پذیرفتم و آن را روا دانستم. او را به بهشتم ببرید تا هرکجا را که دوست دارد برگزیند و آنجا را بدون منّتی از من و تنها بهسبب رحمت و لطف من به او ارزانی نمایید. گوارای بندهام باشد»!
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۱۹۲ ثواب الأعمال، ص۱۲۳
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ قَرَأَ سُورَهًَْ أَ لَمْ نَشْرَحْ أُعْطِیَ مِنَ الْأَجْرِ کَمَنْ لَقِیَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) مُغْتَمّاً فَفَرَّجَ عَنْه.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس سوره: أَ لَمْ نَشْرَحْ را بخواند. ثواب کسی را خواهد داشت که پیامبر (صلی الله علیه و آله) را اندوهگین ملاقات کرده، و گره از کار پیامبر (صلی الله علیه و آله) گشوده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۱۹۲ مستدرک الوسایل، ج۴، ص۳۵۹/ نورالثقلین؛ فیه: «ففرّح منه بدلٌ ففرّج منه»
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ قَرَأَهَا أَعْطَاهُ اللَّهُ الْیَقِینَ وَ الْعَافِیَهًَْ، وَ مَنْ قَرَأَهَا عَلَی أَلَمٍ فِی الصَّدْرِ وَ کَتَبَهَا لَهُ، شَفَاهُ اللَّهُ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه این سوره را بخواند، خداوند یقین و تندرستی به او عطا می کند و هرکه آن را بر دردی در سینه بخواند و آن را برای این درد بنویسد، خداوند شفایش می دهد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۱۹۲ البرهان
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ کَتَبَهَا فِی إِنَاءٍ وَ شَرِبَهَا -وَ کَانَ حَصْرَ الْبَوْلِ- شَفَاهُ اللَّهُ وَ سَهَّلَ اللَّهُ إِخْرَاجَهُ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه این سوره را بر ظرفی بنویسد و از آب آن بخورد، چون ادرارش بند آمده باشد، خداوند شفایش می دهد و ادرار کردن را بر او آسان می گرداند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۱۹۲ البرهان
الصّادق (علیه السلام)- مَنْ قَرَأَهَا عَلَی الصَّدْرِ یَنْفَعْ مِنْ ضُرِّهِ وَ عَلَی الْفُؤَادِ یَسْکُنْهُ بِإِذْنِ اللَّهِ، وَ مَاءُهَا یَنْفَعُ لِمَنْ بِهِ الْبَرْدُ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَی.
امام صادق (علیه السلام)- هرکه این سوره را بر سینهی کسی بخواند، این سوره درد سینه اش را فرو نشاند و هرکه آن را بر دل کسی بخواند، این سوره بهخواست خدا درد دلش را آرام بخشد. آب این سوره برای کسی که مبتلا به سردی است، بهخواست خدا مفید است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۱۹۲ البرهان