وَأَنۡ أَقِمۡ وَجۡهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
105
وَلَا تَدۡعُ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ فَإِن فَعَلۡتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
106
تفسیر نور
و (به من فرمان داده شده كه) به آئینى خالى از هرگونه شرك، روىآور و هرگز از مشركان مباش.
و غیر از خداوند، چیزى را كه نه سودى براى تو دارد، نه زیانى، نخوان. پس اگر چنین كنى، همانا تو از ستمگران (مشرك) خواهى بود.
نکتهها
«حَنیف»، به معناى راست ومستقیم است كه در او هیچگونه انحرافى به چپ و راست وجود ندارد.پیامها
دیندارى، تصمیم و همّت و عشق مىطلبد. «اقم وجهك» دین اسلام، آئینى بىانحراف است. «حنیفاً»
مسلمانِ راستین، پس از پذیرش اسلام به هیچ شركى آلوده نمىشود و به طاغوتها نمىگراید. «ولاتكوننّ من المشركین»
عاقلان، یا براى سود كار مىكنند، یا براى رفع خطر ودفع ضرر. بتها نه نفعى دارند و نه قدرت دفع ضرر. پس شرك، نوعى حماقت است. «لا تدع... ما لاینفعك و لایضرّك»
شرك، ظلم و مشرك، ظالم است. «فانّك اذا من الظالمین»