قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَا وَمَآ أَنَاْ عَلَيۡكُم بِوَكِيلٍ
108
تفسیر نور
بگو: اى مردم! اینك حقّ از سوى پروردگارتان به سراغ شما آمده است. پس هر كس هدایت یابد، یقیناً به سود خویش هدایت مىیابد و هر كس گمراه شود، تنها به زیان خویش گمراه مىشود ومن بر (ایمان آوردن) شما وكیل نیستم (تا به اجبار شما را به راه حقّ درآورم).
پیامها
آنچه از سوى خداوند آمده، (مثل قرآن و تعالیم انبیا) همه حقّ و از شئون ربوبیّت اوست. «الحقّ من ربّكم» هدف بعثت انبیا و فرستادن كتب آسمانى، تربیت تمام انسانهاست. «یا ایها الناس... ربّكم»
خداوند حجّت را تمام كرده است و ما عذرى در نپذیرفتن حقّ نداریم. «قد جاءكم الحقّ»
خداوند از هدایت یافتن ما بىنیاز است، سود و زیان هدایت و گمراهى تنها به خود ما باز مىگردد. «لنفسه»
انسان داراى اختیار است و سرنوشت هركس به دست خود اوست، حتّى انبیا هم حقّ اجبار مردم را ندارند. «ما انا علیكم بوكیلٍ»
وظیفهى انبیا، ارشاد وتبلیغ است، نه اجبار واكراه. «ما أنا علیكم بوكیل»