وَيَوۡمَ نَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشۡرَكُواْ مَكَانَكُمۡ أَنتُمۡ وَشُرَكَآؤُكُمۡۚ فَزَيَّلۡنَا بَيۡنَهُمۡ وَقَالَ شُرَكَآؤُهُم مَّا كُنتُمۡ إِيَّانَا تَعۡبُدُونَ
28
تفسیر نور
و روزى كه همه را (در قیامت) گردهم آوریم، آنگاه به مشركان مىگوییم: شما و شریكانى كه براى خدا مىپنداشتید در جاى خود بمانید (تا به حسابتان رسیدگى شود)، پس میانشان جدایى مىافكنیم و معبودها (به مشركین) مىگویند: شما (در حقیقت) ما رانمىپرستیدید، (بلكه در پى هوسها و اوهام خود بودید).
نکتهها
در آیه قبل، سخن از این بود كه براى مجرمان وكافران هیچ راه نجاتى نیست، واین آیه مىگوید: حتّى واسطههاى خیالى هم به جاى شفاعت، از آنان بیزارى مىجویند.پیامها
قیامت و حوادث آن را فراموش نكنیم. «یوم نحشرهم جمیعا» قیامت مخصوص انسانها نیست، بلكه همهى معبودهاى ساختگى نیز حاضر مىشوند. «انتم وشركاءكم»
قیامت، روز جدایى است. «زیّلنا بینهم» (در قیامت براى بازجویى، میان انسانها جدایى مىافتد)
آنچه را كافران شفیع خود مىپنداشتند، در قیامت از آنان تبرّى مىجویند. «ما كنتم ایّانا تعبدون»
در قیامت بتها داراى شعور و نطق مىشوند ومعبودانشان را انكار و یا اظهار بىاطلاعى مىكنند. «ما كنتم ایّانا تعبدون»