قُلۡ هَلۡ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥۚ قُلِ ٱللَّهُ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ
34
تفسیر نور
بگو: آیا از معبودهایى كه شما شریك خدا قرار دادهاید، كسى هست كه بتواند آفرینش را ایجاد و آغاز كند و سپس آن را باز گرداند؟ بگو: (فقط) خداوند، آفرینش را آغاز مىكند و سپس باز مىگرداند. پس چرا (از حقّ) بازگردانده مىشوید؟!
پیامها
خداوند شیوهى بحث و جدل با مشركان را به پیامبرش مىآموزد. «قل» شریك خدا، جز ساختهى اوهام بشرى نیست. «شركائكم»
هستى حادث و پدیده است. «یبدؤا الخلق»
ملاك پرستش دو چیز است: یكى توانایى بر پدید آوردن و دیگرى قدرتِ برپا كردن دوبارهى آن. «یبدؤا... ثمّ یعیده»
قیامت بعد از انقراض دنیا پدید مىآید. «یبدؤا... ثمّ یعیده»
هستى به سوى مرگ و انقراض در حركت است و سرانجام آن مرگ و نیستى است. «یبدؤا... ثمّ یعیده»
معاد و قیامت، همانند دنیا و جسمانى است. «ثمّ یعیده»
شریكپندارى، نشانهى بىخردى است. «فانّى تؤفكون»