هدایت دو نوع است: یكى نشان دادن راه، دیگرى رساندن به مقصد و مقصود. نوع اوّل، كار انبیاست، «جعلناهم ائمةً یهدون بأمرنا» ²⁵⁵ امّا هدایت به معناى دوّم، خاصّ خداوند است. «انّك لاتهدى من اَحبَبتَ ولكن اللَّه یهدى» ²⁵⁶

«یهدى الى الحقّ» و«یهدى للحقّ»، هر دو به یك معناست. ²⁵⁷

طبق روایات متواتر از شیعه و اهل سنّت، پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله فرمودند: «الحقّ مع علىٍّ و علىٌّ مع الحقّ»، همواره حقّ با على علیه السلام است و على علیه السلام با حقّ است. ²⁵⁸

256) قصص، 56.

257) تفسیر المیزان.

258) احقاق‌الحق، ج 5، ص‌28 و 635.

هدایت صحیح، به علم گسترده و مصون از خطا، قدرت، محبّت و هدف نیازمند است. لذا جز خداوند و كسانى كه او به عنوان راهنما تعیین كرده، دیگران نمى‌توانند هادى باشند. بت‌ها و طاغوت‌ها چگونه مى‌توانند هادى باشند؟ ²⁵⁹ «قل اللّه یهدى للحقّ»

كسى شایسته‌ى پیروى است كه به حقّ راهنمایى مى‌كند. «احقّ ان یتّبع»

اصل نبوّت، امامت و اطاعت از رهبرىِ معصوم، یك اصل عقلى است. «فما لكم كیف تحكمون»