وَمَا يَتَّبِعُ أَكۡثَرُهُمۡ إِلَّا ظَنًّاۚ إِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـًٔاۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِمَا يَفۡعَلُونَ
36
تفسیر نور
وبیشتر آنان جز از گمان(بىپایه) پیروى نمىكنند. قطعاً گمان به هیچ وجه (انسان را) از حقیقت بىنیاز نمىكند، همانا خداوند به آنچه مردم انجام مىدهند، آگاه است.
نکتهها
آنچه داراى ارزش واقعى است، «علم» است. گمان قوى و اطمینان نیز اگر مبناى صحیح داشته باشد، ارزش دارد همچون گمانى كه از ظاهر آیات و روایات، در شناخت حكم خدا (آن هم در مسائل فرعى) براى فقیه حاصل مىشود. امّا گمان در عقیده، اگر منشأ آن تقلید از نیاكان و تعصّبات جاهلى باشد، بىارزش است.پیامها
همیشه اكثریّت، نشانهى حقّانیّت نیست. «و ما یتّبع اكثرهم الا ظناً» مخالفان انبیا، منطق ندارند. «الاّ ظّناً»
شرك پایهى علمى ندارد. «هل من شركائكم... و ما یتّبع الا ظناً»
در عقاید و بینشها باید سراغ علم رفت، نه گمان. «انّ الظّنَّ لایغنى من الحقّ»