همچنان كه رسول خداصلى الله علیه وآله به مناسبت این آیه فرمود: بشارت دنیوى همان خوابهاى خوبى است كه در آن مژده است وبشارت اخروى بشارتى است كه لحظهى مرگ به او داده مىشود كه تو و كسانى كه تو را به سوى قبر حمل مىكنند، آمرزیده مىشوید. 303 و در روایتى امام باقرعلیه السلام به ابوحمزهثمالى فرمود: لحظهى مرگ، محمّد و علىعلیهما السلام نزد مؤمن حاضر شده ومىفرمایند: به سوى ما بیا كه آیندهى تو بهتر از گذشته است و روح تو به روح خداوند ملحق مىشود. 304
بشارتهاى خداوند به اولیایش در دنیا، در آیات دیگر قرآن آمده است كه نشان مىدهد اولیاى خدا در همین دنیا نیز فائز و برندهاند، زیرا:
آرامش دارند. «أَلا بذكر اللَّه تطمئنّ القلوب» 305
توكّل دارند. «فلیتوكّل المؤمنون» 306
امداد غیبى مىشوند. «وجنوداً لم تروها» 307
همواره پیروز هستند. «اِحدَى الحُسنیین» 308
بینش و نور دارند. «یجعل لكم فرقانا» 309
در بن بست قرار نمىگیرند. «یجعل له مَخرجاً» 310
كارشان را بیهوده نمىبینند. «فمن یعمل مثقال ذرّة خیراً یره» 311
از ملامتها نمىترسند. «لایخافون لَومَة لائم» 312
از مردم نمىترسند. «انّ الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم ایمانا» 313
از طاغوت نمىترسند. «فاقض ما انتَ قاض» 314
گرفتار حیرت نیستند. «یهدیهم ربّهم بایمانهم» 315
محبوبیّت دارند. «سیجعل لهم الرّحمن وُدّا» 316
كارهاى فانى خود را با رنگ الهى جاودانه مىكنند. «صِبغة اللَّه» 317
304) تفسیر نورالثقلین.
311) زلزال، 7.
وعدههاى الهى قطعى و حتمى است. «لهم البشرى ... لاتبدیل...»
رستگارى بزرگ براى كسانى است كه همواره ایمان و تقوا داشتهاند. «آمنوا و كانوا یتّقون... الفوز العظیم»