«اتّخاذ ولد»، یعنى كسى را به فرزندى گرفتن. كه این غیر از توّلد و فرزند داشتن است. مشركان، فرشتگان را دختران خدا مى‌دانستند و یهود، «عُزیر» را و مسیحیان «عیسى» را فرزندان خدا گرفتند.

در قرآن آمده است كه عزیز مصر به همسرش زلیخا گفت: یوسف را به فرزندى بگیریم، «نتّخذه ولداً» ³²⁸ وآسیه همسر فرعون به او گفت: موسى را به فرزندى بگیریم. «لاتقتلوه عسى‌ ان ینفعنا او نتّخذه ولداً» ³²⁹

---

328) یوسف، 21.

329) قصص، 8.

خداوند، نه از تنهایى وحشت دارد تا فرزندى براى انس بگیرد، نه وارثى مى‌خواهد تا فرزندى بگیرد، نه نیاز به مددكار دارد تا معاون بگیرد و نه براى بقاى نوع، نیاز به فرزند دارد. «سبحانه هو الغنى»

عقاید دینى باید همراه با برهان و استدلال باشد. «ان عندكم من سلطان»

سخن بى‌دلیل وبدون علم، ارزشى ندارد. «ان عندكم من سلطان... ما لاتعلمون»