- قُلۡ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفۡتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ لَا يُفۡلِحُونَ69
- مَتَـٰعٌ فِي ٱلدُّنۡيَا ثُمَّ إِلَيۡنَا مَرۡجِعُهُمۡ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ ٱلۡعَذَابَ ٱلشَّدِيدَ بِمَا كَانُواْ يَكۡفُرُونَ70
تفسیر نور
بگو: همانا كسانى كه بر خداوند دروغ مىبندند، رستگار نمىشوند.
بهرهاى اندك در دنیا دارند، سپس بازگشت آنان به سوى ماست، آنگاه به سزاى كفرشان، عذاب سخت به آنان مىچشانیم.
نکتهها
«مَتاع» و«مُتعه»، به بهرهگیرى كوتاه مدّت گفته مىشود. از آنجا كه بهرهورى انسان از دنیا و نعمتهاى آن كوتاه است، لذا قرآن در مورد امور دنیوى تعبیر «متاع» را به كار برده است.سؤال: اگر افترازنندگان رستگار نمىشوند، پس چرا در زندگى مادّى آنان را در رفاه بیشترى مىبینیم؟
پاسخ: این رفاه و كامیابى موقّت است، «متاع فى الدنیا» ولى كیفر اصلى آنان در آخرت و زمانى است كه به سوى او بازگردند.
پیامها
آنان كه افرادى را به امید شفاعت، فرزند خدا مىدانند، به هدفشان نمىرسند. «قالوا اتّخذوا اللّه ولداً...لایفلحون» دروغگو به رستگارى نمىرسد. «الذین یفترون... لایفلحون»
كامیابى موقّت اگر عذاب دائمى در پى داشته باشد، بىارزش است. «متاعٌ فى الدنیا ، نذیقهم العذاب الشدید»
لذّتهاى دنیا زودگذر است. «متاعٌ فى الدنیا»
یاد معاد، از عوامل بازدارنده از انحراف وگناه است. «الینا مرجعهم»
دروغ بستن به خداوند با انواع بدعتها، تحریفها، تفسیر به رأىها و فرزند قراردادن براى او، كفر است. «بما كانوا یكفرون»