ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ بِهِۦ مِن قَبۡلُۚ كَذَٰلِكَ نَطۡبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلۡمُعۡتَدِينَ
74
تفسیر نور
آنگاه پیامبرانى را پس از نوح به سوى قومشان فرستادیم، پس آنان معجزات و دلایل روشن را براى مردم آوردند، ولى مردم بر آن نبودند كه به آنچه قبلاً تكذیبش كرده بودند ایمان بیاورند. ما این گونه بر دلهاى متجاوزین مُهر مىزنیم.
پیامها
فرستادن پیاپى پیامبران، یك سنّت الهى بوده است. «بعثنا من بعده رسلاً» (خداوند در فاصله زمانى میان حضرت نوح و موسى پیامبرانى را فرستاد) همهى پیامبران معجزه داشتهاند. «فجاؤهم بالبینات»
همهى پیامبران مخالف داشتهاند. «فما كانوا لیؤمنوا»
انسان آزاد است، با دیدن معجزه و شنیدن قهر الهى، باز هم نافرمانى مىكند. «فما كانوا لیؤمنوا»
استكبار و تعدّى، زمینهى مُهر خوردن بر دلهاست. «نطبع على قلوب المعتدین»
آنان كه با دیدن معجزات، ایمان نمىآورند، متجاوزند. «كذّبوا، المعتدین»