فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ مِنۡ عِندِنَا قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰذَا لَسِحۡرٌ مُّبِينٌ
76
فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ مِنۡ عِندِنَا قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰذَا لَسِحۡرٌ مُّبِينٌ
76
هم ذات خداوند حقّ است، هم انبیا و قانون الهى و معجزه و هر چه كه منسوب به خداوند است. «جائهم الحقّ»
پیامبران با خداوند رابطهى مستقیم دارند و معجزات و برنامههایشان از او سرچشمه مىگیرد. «عندنا»
مبلّغ و رهبر باید بداند كه همواره در جامعه، گروهى با برنامههاى آنان مخالفت مىكنند. «قالوا...»
تهمت جادوگرى، بُرندهترین، سادهترین و شایعترین تهمتها به پیامبران است. «لسحرٌ»
سرچشمهى تهمت، روحیّهى سركش انسان است. «كانوا... مجرمین... ان هذا لسحر...»
مخالفان، بیشترین تأكید را در مخالفت بكار مىبرند. 337 «انّ هذا لسحرمبین»