- وَقَالَ مُوسَىٰ رَبَّنَآ إِنَّكَ ءَاتَيۡتَ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَأَهُۥ زِينَةً وَأَمۡوَٰلًا فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا رَبَّنَا لِيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِكَ رَبَّنَا ٱطۡمِسۡ عَلَىٰٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ وَٱشۡدُدۡ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَلَا يُؤۡمِنُواْ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ88
كلمهى «ربّنا» در دعا نقش مهمى دارد. «ربّنا» (سه بار در آیه تكرار شده) هر كس هر چه دارد، از خداست. «آتیت فرعون»
مال ودارایى، نشانهى محبوبیّت نزد خدا نیست. «آتیت فرعون وملئه زینة...»
كفر، مانع كامیابى نیست. «آتیت فرعون... زینة واموالا فىالحیاة الدنیا»
جلوههاى مادّى مستكبرین، تنها در چند روزهى دنیاست. «فىالحیاة الدنیا»
طاغوتها هم خود گمراهند، هم دیگران را به گمراهى مىكشند. «لیضلّوا»
نفرین انبیا، نه بر اساس كینهى شخصى، بلكه به خاطر حفظ مكتب و امّت است. «لیضلّوا عن سبیلك»
سرمایه ومال نزد افراد ناصالح، سبب انحراف واغفال، وفقر نیز زمینهى كفر مىشود. «اموالاً... لیضلّوا عن سبیلك»
در دعاها، دعاى سیاسى و نفرین بر دشمنان را فراموش نكنیم. «ربّنا اطمس على اموالهم واشدد...»
آنجا كه استدلال و معجزه كارساز نباشد، نوبت نفرین است. «ربّنا اطمس...»
سنگدلان تا اجبار وقهر الهى را نبینند، حقّ را باور نمىكنند. «فلایؤمنوا حتّى یروا العذاب»