صبر، تنها در برابر تلخىها نیست، بلكه در رفاه و شادى نیز باید صبر كرد وگرنه سبب طغیان انسان خواهد شد. چنانكه بنىاسرائیل وقتى از تحت سلطهى فرعون خارج شده و به رفاه و آزادى رسیدند، «جعلكم ملوكاً»20 طغیان كردند، به سراغ گوسالهپرستى رفتند و در برابر نهى از منكر هارون، تا مرز پیامبر كشى پیش رفتند. «وكادوا یقتلوننى»21
مؤمن، نه یأس دارد ونه كفران وتفاخر، بلكه نشكن ومقاوم است. «صبروا»
صبر و پایدارى وسیلهى آمرزش گناهان است. «الذین صبروا ... لهم مغفرة»
اگر بدانیم كه چه پاداشى در انتظار ماست، صبر براى ما شیرین مىشود. «الذین صبروا... لهم مغفرة و اجرٌ كبیر»
دفع خطر، مهمتر از جلب منفعت است. اوّل «مغفرة»، آنگاه «اجر كبیر»