- وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكٍّ مِّنۡهُ مُرِيبٍ110
تفسیر نور
و به تحقیق ما به موسى كتاب (تورات) دادیم، پس در آن اختلاف شد، و اگر سنّت پروردگارت (در مورد تأخیر عذاب كفّار) از پیش مقرّر نگشته بود، هر آینه (در همین دنیا) میان آنان داورى و حكم مىشد (و به كیفر مىرسیدند) و همانا آنان دربارهى آن در شكى هستند كه موجب بدگمانى آنان است.
پیامها
در هیچ دورهاى از تاریخ، تمام افراد قومى، هم عقیده نبودهاند. «فاختلففیه» از اختلاف مردم در دین و ایمان آوردن بعضى و كفر عدّهاى دیگر، ناراحت و نگران نباشیم كه این حادثهى جدیدى نیست.«اتینا موسى الكتاب فاختلف فیه»
با اینكه در آیاتى از قرآن مجید، تورات، كتاب نور خوانده شده،123 امّا باز هم مردم در آن نور اختلاف كردهاند. «فاختلف فیه »
خداوند، خود نیز سنّتهاى خویش را مراعات كرده و زیر پا نمىگذارد، چرا كه قبل از هر كس، این قانونگذار است كه باید احترام قانون را داشته باشد.«و لولا كلمةسبقت من ربّك» (خداوند دنیا را محلّ داورى قرار نداده است)
سنّتهاى الهى، بر اساس مقام ربوبیّت اوست.«سبقت من ربّك»
مهلت دادن به اختلاف كنندگان در كتاب آسمانى، از سنّتهاى الهى است. «كلمة سبقت من ربّك»
123) مائده، 44 و انعام، 91.