قَالُواْ يَـٰنُوحُ قَدۡ جَـٰدَلۡتَنَا فَأَكۡثَرۡتَ جِدَٰلَنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
32
تفسیر نور
(مخالفان) گفتند: اى نوح! تو واقعاً با ما جدال و جرّ و بحث زیادى نمودى، (اكنون دیگر بس است) اگر راست مىگویى، آنچه را (از عذاب الهى) كه به ما وعده مىدهى بر سر ما بیاور!؟
نکتهها
مجادله اگر بر حقّ باشد، ارزش است، «و جادلهم بالّتى هى احسن»48 و اگر بر باطل باشد، ضد ارزش. «و جادلوا بالباطل لیدحضوا به الحق»4948) نحل، 126.
پیامها
انبیا در دعوت خود پایدار و پیگیر هستند. «جادلتنا فاكثرت جدالنا» دشمن به منطق و برهان حق، عنوان جدال و ستیز مىدهد. «قد جادلتنا»
مهلت خداوند را نشانهى درستى راهمان ندانیم. «فأتنا بما تعدنا»
انسان حتّى در نزول عذاب بر خود عجول است. «فأتنا بما تعدنا»
نفرین حضرت نوحعلیه السلام بدنبال اعلام آمادگى كافران براى هلاك شدن بود. «فأتنا بما تعدنا»
كفّار چون منطق ندارند و حرف منطقى را نیز نمىپذیرند، پیشنهاد كفایت مذاكرات مىدهند. «فأتنا بما تعدنا»
نوح پىدرپى به كفّار وعدهى عذاب مىداد. «تعدنا» بجاى «وعدتنا»
كفّار، در صداقت انبیا یا شك داشتند و یا در بیان، اظهار شك مىكردند. «ان كنت من الصادقین»