- وَهِيَ تَجۡرِي بِهِمۡ فِي مَوۡجٍ كَٱلۡجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبۡنَهُۥ وَكَانَ فِي مَعۡزِلٍ يَـٰبُنَيَّ ٱرۡكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ42
سؤال: چرا نوح فقط فرزند خود را به سوار شدن دعوت كرد؟
پاسخ: اوّلاً: انسان نسبت به فرزند خود وظیفهى سنگینترى دارد. ثانیاً: چون فرزند به كنارى رفته بود، نوح گمان كرد پشیمان شده و آمادگى پذیرش حقّ در او پدیدار گشته است. و ممكن است هشدارى باشد به دیگران كه عذاب جدّى است، چون فرزندش را دعوت به رهایى مىكند.
حضرت نوح در روز ورودش به كشتى، روزه گرفت و به یاران خود نیز دستور روزه داد و فرمود: روزه گرفتن رمز نجات از خطرات است.66
عبور از امواجى همچون كوه، نشانهى وسعت و بزرگى كشتى نوح و هنر و تخصّص پیامبر خدا نوح است.
65) تفسیر روحالمعانى.
66) تفسیر مجمعالبیان.
نجات یافتگان نیز راهى پرتلاطم دارند، با سوار شدن بر كشتى و ناخدایى همچون نوح نیز كار تمام نمىشود. «فى موجٍ كالجبال» تا آخرین لحظه به فكر نجات دیگران باشیم، گرچه كافر باشند. «نادىنوحٌابنه»
والدین نسبت به سرنوشت فرزندان خود مسئولند. «یا بنىّ اركب معنا»
همنشینى با كافران، حتّى پسر پیامبر را نیز از آئین حقّ جدا مىسازد. «لاتكن مع الكافرین» سعدى در این باره مىگوید:
پسر نوح با بدان بنشست
خاندان نبوّتش گم شد
سالم بودن خانواده به تنهایى كافى نیست، محیط كفرآلود مایهى بسیارى از انحرافات مىشود. «لا تكن مع الكافرین »