وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودًاۚ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَيۡرُهُۥٓ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُفۡتَرُونَ
50
وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودًاۚ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَيۡرُهُۥٓ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُفۡتَرُونَ
50
همین كه زمان وفات نوحعلیه السلام فرا رسید، به یارانش فرمود: بعد از من دوران غیبتى خواهد بود كه در آن طاغوتها پدید مىآیند و خداوند توسط قائمى از نسل من كه نام او هود است، براى شما گشایشى مىرساند.78
شفیع قرار دادن بتها، هم افترا به خداوند است كه بتها را شریك او مىدانند و هم تهمت به بتهاست كه آنها را صاحب نفع و ضرر به حساب مىآورند.
تبلیغ در جوّ برادرانه، مؤثّرتر است. «اخاهم »
انبیا براى امّتها برادرند، نه كاسب، نه فریبكار ونه مُسیطر وحاكم. «اخاهم»
دعوت به توحید، سرلوحهى وظایف انبیاست. «یا قوم اعبدوا اللّه»
توحید عملى، براساس توحید اعتقادى است. «اعبدوا اللّه... ما لكم من اله غیره»
شرك به خدا، خیال، وَهم و تهمتى بیش نیست. «ان انتم الا مفترون»