از آنجا كه بارها در قرآن پاداش نخواستن و بى‌توقّعى انبیاعلیهم السلام از مردم مطرح شده است، معلوم مى‌شود كه امور مادّى از بزرگ‌ترین موانع گرایش مردم به حقّ است. انبیا هدف مادّى ندارند، هدف آنها از كارشان، جلب رضایت خداوند است. «ان اجرى الاّ على الذى ...» (خداوند خود به انبیا اجر مى‌دهد)

اخلاص، از شروط اساسى موفّقیّت در تبلیغ است. «ان اجرى الاّ على الذى فطرنى»

توجّه به خالقیّت خداوند، زمینه‌ى اخلاص است. «على الذى فطرنى»

تعقّل، ما را به تبعیّت از انبیا و پیروى از وحى راهنمایى مى‌كند. (عقل، ضدّ وحى نیست، بلكه زمینه ساز پذیرش وحى است) «افلا تعقلون »

براى كسى كه به فكر دنیا و منافع آن نیست، چه دلیل وجود دارد كه این همه خود را به زحمت بیندازد؟! «افلا تعقلون»