از آیه‌ى 50 تا آیه‌ى 60 این سوره، مربوط به قوم عاد بود. این قوم از نژاد عرب و ساكن جزیرةالعرب بودند و در تورات موجود، نامى از آنها دیده نمى‌شود. طبق آیاتى از سوره‌هاى مباركه قمر، الحاقّه، اعراف، سجده، شعرا، آنها مردمى رشید و بلند قامت و داراى شهرهاى آباد و تمدّنى بى‌نظیر بوده‌اند. «اِرمَ ذات العماد التى لم یخلق مثلها فى البلاد» از نظر اعتقادى، بت‌پرست و تابع طاغوت بودند. حضرت هودعلیه السلام آنان را به خداپرستى و توحید دعوت كرد، امّا آنها نپذیرفتند و با قهر خداوند از طریق باد تند و سوزنده‌اى نابود شدند.

قوم عاد داراى دو گروه عاد اولى‌ و عاد ثانى بودند كه عاد ثانى، هفتصد سال قبل از حضرت مسیح‌علیه السلام در احقاف (منطقه‌اى در حجاز) یا یمن زندگى مى‌كردند.⁸³

---

83) تفاسیر المیزان و نمونه. كسى كه آیات الهى را انكار و پیامبران خدا را نافرمانى و از طاغوت پیروى كند، از رحمت الهى دور است. «و اُتبعوا... لعنة»

بدنامى در دنیا، یك كیفر الهى است. «و اتبعوا فى هذه الدنیا لعنة»

شعارِ «مرگ بر ستمگر»، یك شعار قرآنى است. «الا بُعداً لعاد»⁸⁴

---

84) الا بُعداً لثمود» هود، 68، «الا بُعداً لِمَدین» هود، 95، « فبُعداً للقوم الظالمین» مؤمنون، 41 و «فبُعداً لقوم لایؤمنون» مؤمنون، 44.