فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا صَـٰلِحًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٍ مِّنَّا وَمِنۡ خِزۡيِ يَوۡمِئِذٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡعَزِيزُ
66
فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا صَـٰلِحًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٍ مِّنَّا وَمِنۡ خِزۡيِ يَوۡمِئِذٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡعَزِيزُ
66
بلاهاى طبیعى همچون زلزله، سیل و یا امراض خطرناك، ممكن است هر دو قشر مؤمن و كافر را فرا گیرد، نظیر بىاحتیاطىهایى كه از انسانها صادر مىشود و آثارش به همهى افراد سرایت مىكند. امّا آنجا كه قهر الهى باشد، مؤمنان در امان خواهند بود، مگر اینكه آنها نیز به واسطهى سكوت در برابر ظلم و یا ترك نهى از منكر، مستحق عذاب شده باشند. « نجّینا صالحاً و الذین امنوا معه»
شرط نجات از قهر خدا، ایمان وپیروى از پیامبر است. «نجّینا... الذینآمنوامعه»
پیروى از پیامبر، زمینهى سربلندى و عزّت انسان است. «نجّینا... الذین آمنوا... من خزى یومئذ»
نجات چند مؤمن از میان آن همه كافر، براى خدا كارى ندارد.«القوىّ العزیز»
خداوند به پیامبر اسلام تسلّى مىدهد كه من با مخالفان تو نیز مىتوانم این گونه رفتار كنم، زیرا كه من قوى و عزیزم. «ان ربّك هو القوى العزیز»