وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطًا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعًا وَقَالَ هَـٰذَا يَوۡمٌ عَصِيبٌ
77
تفسیر نور
و هنگامى كه فرستادگان ما، (فرشتگان مأمور عذاب،) به سراغ لوط آمدند، دربارهى آمدن آنان غمگین شد و براى حفظ آنها (از آزار این قوم شرور،) به تنگ آمد، (با خود) گفت: امروز، روز سختى است!
نکتهها
چون رسولان الهى در قالب جوانانى زیباروى به سراغ حضرت لوط آمدند و میهمان او شدند، لذا آن حضرت از سوءقصد قوم فاسد خود نسبت به میهمانانش نگران شد.جملهى «ضاق بهم ذرعا» یعنى دستش كوتاه شد، كنایه از اینكه عاجز گردیده و راه بروى او بسته شد.
پیامها
علم انبیا محدود است. «لمّا جائت رسلنا» (حضرت لوط نمىدانست كه این میهمانان فرشتهاى در صورت انسانند) مرحلهى اوّل مبارزه با منكر، مرحلهى قلبى است. « سِىءَ بهم»
حفظ میهمان، بر عهدهى میزبان است. «ضاق بهم ذرعا»