- قَالُواْ يَـٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٍ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٍ81
جملهى «الاّ امراتكْ» یا از «أهلك» استثنا شده است، به این معنا كه تمام اهل خودت را شبانه كوچ بده مگر همسرت را، و یا از «لایَلتَفت» استثنا گردیده، یعنى هیچ یك از شما به عقب التفاتى نكند، به جز همسرت كه او هنگام خارج شدن به همراه تو، چون نگران حال آن قوم فاسد است، از قافله عقب افتاده و در نتیجه گرفتار عذاب الهى مىگردد.
خداوند قبل از هلاكت قومى، پیامبرشان را در جریان مىگذارد. «انّا رُسل ربّك» مؤمن باید چنان سرعت عمل و آمادگى روحى داشته باشد كه بتواند در مدّت زمان كوتاهى (یك شب)، با چابكى نقل و انتقال یابد. «فاسر... بقطع من اللیل»
براى انجام یك انقلاب و زیر و رو كردن منطقهى فساد، به مسائل جزئى چون مال و اثاثیهى خود توجّه نكنیم. «و لایلتفت منكم احد»
فامیل پیامبر بودن، وسیلهى نجات نیست. «الاّامرأتك»
نظام ارزشى باید بر اساس ضوابط باشد، نه بر محور روابط. «الاّ امرأتك»
انسانها در انتخاب راه آزادند، حتّى همسر پیامبر در خانهى او، راه انحرافى را انتخاب مىكند. «الاّ امرأتك» (زن یك موجود مستقلّ است)
حسابِ شخصیّتهاى مذهبى را از حساب خانواده و نزدیكان آنها جدا كنیم. «الاّ امرأتك»
كارهاى خداوند بر اساس زمانبندى است. «موعدهم الصبح»
در قهر خداوند عجله نكنیم. «ألیس الصبح بقریب»