وَٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
90
وَٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
90
طلب آمرزش و دورى از گناه، مقدّمهى بازگشت به راه حقّ است.«استغفروا ربّكم ثمّ توبوا الیه»
اگر استغفار وتوبه كنیم، از جانب پروردگارمان جواب مثبت مىشنویم. «استغفروا... انّ ربّى رحیمٌ ودود»
خداوند را آن گونه معرّفى كنیم كه عشق بازگشت به سوى او آسان شود.«انّ ربّى رحیمٌ ودود»
رحمت خدا لحظهاى نیست، بلكه استمرار دارد و داراى آثار وبركات زیادى است. «انّ ربّى رحیم» (علاوه بر جملهى اسمیّه، «رحیم» صیغهى مبالغه است)
خداوند نه تنها توبهپذیر است، بلكه توبهكننده را دوست دارد. «ودود»