وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا شُعَيۡبًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٍ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَـٰرِهِمۡ جَـٰثِمِينَ
94
تفسیر نور
و چون فرمان (قهر) ما آمد، شعیب وكسانى را كه با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم و (آنگاه) صیحهى (آسمانى) ستمگران را فرو گرفت، پس در خانههایشان به رو افتادند (و مردند).
پیامها
قهر خداوند بر ستمگران، دیر وزود دارد، ولى سوخت وسوز ندارد. «و لمّا جاء امرنا...» صاعقههاى آسمان تصادفى نیست، بلكه به فرمان الهى نازل مىشود.«امرنا»
خداوند، ناجى و پشتیبان اهل ایمان است.«نجّینا»
ایمان به انبیا باید همراه حمایت از آنان باشد. «آمنوا معه» بجاى «آمنوا به»
ایمان، رمز نجات است. «نجّینا شعیباً و الذین آمنوا معه»
بىتوجّهى به دعوت انبیا، ظلم است. «اَخذَتِ الذین ظلموا»
سرانجام ظلم و ظالم، نابودى است.«اَخذَتِ الذین ظلموا»
عذاب الهى بر آنان به قدرى سریع وعظیم بود كه توان بیرون آمدن از خانههاى خود را نداشتند. «دیارهم» (ظاهراً عذاب در شب نازل شده است)
قهر الهى چنان مىرسد كه هرگونه قدرت فرار را از ظالمین مىگیرد. «جاثمین»