نظام بردهدارى وبردهفروشى، سابقهاى دراز دارد. «و شَروه»
بى رغبتى به یوسف در مقطعى، به نفع آیندهى او شد. «و شَرَوه بثمن بَخس...»*
هر كس ارزش چیزى را نداند، آنرا ارزان از دست مىدهد. «بِثَمن بخس» (كاروانیان، ارزش یوسف را نمىشناختند.)
اشخاص ارزشمند بالاخره ارزششان آشكار خواهد شد، هر چند در برههاى مورد بى مهرى قرار گیرند. (اگر امروز یوسف را به عنوان برده مىفروشند، روزگارى او حاكم خواهد شد) «شروه بثمن بخس...»*
تاریخ پول، به هزاران سال قبل باز مىگردد. «دراهم»
مردان ناآگاه و غافل، یوسف را به بهاى كم فروختند، ولى زنان آگاه و عاشق، او را به فرشتهاى كریم توصیف نمودند. «شروه بثمن بخس - اِن هذا الاّ ملك كریم»
امام صادقعلیه السلام فرمودند: «رُبّ امرئة أفقه من رجل»42 چه بسا زنى كه از مرد فهیمتر باشد.