وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَـٰعَهُمۡ وَجَدُواْ بِضَـٰعَتَهُمۡ رُدَّتۡ إِلَيۡهِمۡ قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبۡغِي هَـٰذِهِۦ بِضَـٰعَتُنَا رُدَّتۡ إِلَيۡنَا وَنَمِيرُ أَهۡلَنَا وَنَحۡفَظُ أَخَانَا وَنَزۡدَادُ كَيۡلَ بَعِيرٍ ذَٰلِكَ كَيۡلٌ يَسِيرٌ
65
«نمیر» از «میر» یعنى مواد غذایى و«نمیر اهلنا» یعنى به خانوادهى خود غذا مىرسانیم.
از جمله «نزداد كیل بعیرٍ» استفاده مىشود كه سهم هر نفر، یك بار شتر بوده كه باید خود حاضر باشد و دریافت كند.
فرزندان یعقوب در كنار پدر وپیرامون او زندگى مىكردند وبراى تهیه آذوقهى خانواده تلاش مىكردند. «فتحوا متاعهم... یا ابانا...» هنر یوسف، نه فقط انسان بودن كه انسانسازى است. «وجدت بضاعتهم رُدّت الیهم» (به برادران حسود و جفاكار خود، مخفیانه هدیه مىدهد تا زمینه را براى مراجعت آنها فراهم سازد. قرآن مىفرماید: «ادفع بالّتى هى احسن» بدى را با خوبى دفع كنید.114)
اگر از اوّل پول و بهاى كالا گرفته نشود، خریدار تحقیر مىشود. اگر قصد هدیه هست ابتدا پول اخذ شود، ولى به شكل عاقلانه برگردانده شود. «رُدّت الیهم»
اگر خواستید كبوتران فرارى را جذب كنید، باید كمى دانه پخش كنید. (یوسف بهاى غلّه را به آنان برگرداند تا جاذبه مراجعت آنان را زیاد كند) «بضاعتهم رُدّت»
مرد، مسئول تغذیه خانواده است.«نمیر اهلنا»
سهمیهبندى مواد غذایى در شرایط كمبود، كارى یوسفى است.«نزداد كیل بعیر»114) فصّلت، 34.