ٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيكُمۡ فَقُولُواْ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبۡنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدۡنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمۡنَا وَمَا كُنَّا لِلۡغَيۡبِ حَـٰفِظِينَ
81
تفسیر نور
(برادر بزرگ گفت: من اینجا مىمانم ولى) شما به سوى پدرتان برگردید، پس بگویید: اى پدر همانا پسرت دزدى كرده و ما جز به آنچه مىدانستیم گواهى ندادیم و ما نگهبان (وآگاه به) غیب نبودهایم.
پیامها
انسان، خودخواه است. در آنجا كه مىخواستند به گندم بیشتر برسند، گفتند: «فارسل معنا اخانا»121 برادر ما را با ما روانه كن، ولى امروز كه تهمت در كار است، گفتند: «ابنك» پسر تو دزدى كرده و نگفتند: برادر ما. شهادت وگواهى، باید بر اساس علم باشد. «ما شهدنا الاّ بما علمنا»
در پیمانها و تعهدات، باید براى حوادث پیشبینى نشده تبصرهاى باز كرد. «و ما كنّا للغیب...»
عذر خود را با كمال صراحت بگوئیم. «و ما كنّا للغیب حافظین»