- وَمَا لَنَآ أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى ٱللَّهِ وَقَدۡ هَدَىٰنَا سُبُلَنَاۚ وَلَنَصۡبِرَنَّ عَلَىٰ مَآ ءَاذَيۡتُمُونَاۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ12
تفسیر نور
و چرا ما بر خدا توكل نكنیم، در حالى كه او ما را به راههاى (سعادت) ما هدایت كرده است؟ قطعاً ما در برابر هر آزارى كه شما نسبت به ما روا دارید، مقاومت خواهیم كرد و اهل توكّل باید فقط بر خداوند توكّل نمایند.
نکتهها
توكّل یعنى وكیل گرفتن. وكیل باید چهار شرط داشته باشد: درایت، امانت، قدرت و محبت و كسى جز خدا این شروط را به نحو كامل ندارد، پس بر او توكّل كنیم.امام رضاعلیه السلام فرمود: مرز توكّل آن است كه با ایمان به خدا، از هیچكس نترسى.12
12) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
خدایى كه هدایت كرد، حمایت هم مىكند. پس تنها بر او توكّل كنیم.«نتوكل على اللَّه و قد هدینا» راه انبیا همان راه خداست. (به جاى «سبله» فرمود:) «سُبلنا» چنانكه در جاى دیگر مىفرماید: «قل هذه سبیلى ادعوا الى اللَّه على بصیرة»13
لازمه پیمودن راه خدا، تحمّل سختىهاست. «سبلنا - لنصبرنّ»
هم باید بر خدا توكل كرد و هم باید در برابر مخالفان صبر و مقاومت نمود. «نتوكل على اللَّه... ولنصبرنّ»
مؤمن با آزار و شكنجه، از عقیده و عملش دست برنمىدارد. «لنصبرنّ على ما آذیتمونا»
كسى مىتواند صبر كند كه تكیهگاهى داشته باشد. «لنصبرنّ... على اللَّه نتوكل»
13) یوسف، 108.