- ٱلَّذِينَ يَسۡتَحِبُّونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا عَلَى ٱلۡـَٔاخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجًاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ضَلَـٰلِۭ بَعِيدٍ3
تفسیر نور
(كفّار) كسانى هستند كه زندگى دنیا را بر آخرت ترجیح مىدهند و(مردم را) از راه خدا باز مىدارند ومىخواهند آنرا منحرف كنند، آنها در گمراهى عمیقى هستند.
نکتهها
بستن راه خدا به یك یا دو موردِ خاصّ منحصر نیست، بلكه تبلیغات ناروا، گناه علنى، ترویج ابزار فساد و غفلتآور، القاى شبهه، ایجاد اختلاف، نشریّات و فیلمهاى گمراه كننده، بد معرّفى كردن دین حقّ، معرفّى نااهلان به عنوان الگوى دین و دهها نمونهى دیگر از مصادیق بستن راه خداست.كامیابى از دنیا جایز است، امّا ترجیح دنیا بر آخرت خطرناك است. زیرا دنیاگرایى مانع عبادت، انفاق، جهاد، كسب حلال، صداقت و انجام تكالیف شرعى مىشود.
پیامها
دنیاگرایى، زمینهى كفر، مبارزه با دین و ضلالت است. «یستحبّون الحیوة الدنیا... و یصدّون... فى ضلال بعید» سرچشمهى گمراهىها عملكرد خود انسان است.«یستحبّون، یصّدون، یبغون»
انسان اختیار دارد و مىتواند راهى را بر راه دیگر ترجیح دهد و انتخاب كند. «یستحبّون»
كفّار سه مرحله را طى مىكنند:
اوّل خودشان با دنیاگرایى منحرف مىشوند. «یستحبّون»
آنگاه با اعمالشان دیگران را از راه باز مىدارند. «یصدون»
سپس با تمام توان مسیر حقطلبان را منحرف مىكنند. «یبغونها»
روحیّهى كفر، عامل انحراف طلبى است. «ویل للكافرین... یبغونها»
گمراهى، درجات و مراحلى دارد. و هر چه عمیقتر شود رجوع به حق مشكلتر مىشود.«ضلال بعید»