وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلۡتُمُوهُۚ وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَآ إِنَّ ٱلۡإِنسَـٰنَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ
34
وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلۡتُمُوهُۚ وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَآ إِنَّ ٱلۡإِنسَـٰنَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ
34
در آیات قبل خواندیم كه رهبران فاسد، مردم را به سوى غیر خدا دعوت مىكنند. «جعلوا للَّه اندادا» این آیه مىگوید: با آنكه از غیر خدا هیچ كارى ساخته نیست و هر كه هر چه دارد از آنِ خداست ولى انسان، بىتوجّه و ناسپاس است.
«عدّ» یعنى شمردن، «احصاء» یعنى شمردن با دقت بگونهاى كه هیچ چیز از قلم نیفتد.
خدایى كه بشر را آفرید، همهى نیازهاى او را از راه درست برآورده ساخت، اما انسان بدنبال رفع نیازهاى خود از راه گناه است. «اتاكم من كل ما سالتموه... ان الانسان لظلوم كفار»
انسان موجودى نیازمند و محتاج است. «سألتموه»
انسان قدرت ندارد نعمتهاى خدا را بشمارد، چه رسد به این كه بخواهد شكر آنها را به جاى آورد. «لاتحصوها»
اگر انسان از نعمتهاى الهى درست استفاده نكند، بسیار ستمگر و كفران كننده است. «لظلوم كفّار»