فَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخۡلِفَ وَعۡدِهِۦ رُسُلَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ ذُو ٱنتِقَامٍ
47
تفسیر نور
مپندارید كه خداوند وعدهاى را كه به پیامبرانش داده است تخلّف مىكند، قطعاً خداوند شكستناپذیر و صاحب انتقام است.
نکتهها
انتقام گرفتنِ انسان همراه با كینه و تشفّى دل است، ولى انتقام الهى بر اساس عدل و حكمت و تأدیب است.پیامها
باید در لحظههاى خطر ولغزش، هشدارهاى لازم داده شود. «لاتحسبنّ» تأخیر در امدادهاى الهى، سبب تردید شما نشود. «لا تحسبنّ»
گرچه انسان عقل و فطرت دارد و مشورت هم مىكند، امّا اگر وحى نباشد در فهم و برداشت گرفتار انحراف مىشود. «لاتحسبنّ»
مهلتى كه خداوند به كفّار و ستمگران مىدهد، بر اساس یك سنّت و حكمت است نه از روى غفلت و تخلّف از وعدهها «فلا تحسبنّ اللَّه مخلف وعده»
خدایى كه قدرت دارد چرا تخلّف كند؟ «انّ اللَّه عزیز ذو انتقام»