وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ أَنۡ أَخۡرِجۡ قَوۡمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرۡهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّكُلِّ صَبَّارࣲ شَكُورࣲ
5وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ أَنۡ أَخۡرِجۡ قَوۡمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرۡهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّكُلِّ صَبَّارࣲ شَكُورࣲ
5 هدف كلّى انبیا، یكى است. خداوند در آیه اوّل این سوره به پیامبر اسلام، و در این آیه به حضرت موسى مىفرماید: مردم را از تاریكىها خارج كنید و به نور هدایت نمایید. «اخرج قومك»
اوّلین حوزهى مأموریت انبیا، قوم خودشان است. «قومك»
راه نجات مردم از ظلمات، یاد قهر وقدرت خدا نسبت به ستمگران و توجّه به الطاف اونسبت به گذشتگان است. «ذكّرهم بایّام اللَّه»
توجّه به تاریخ، زمینهى صبر و شكر را در انسان به وجود مىآورد. یادآورى مصیبتها وتلخىهاى گذشته و برطرف شدن آنها، انسان را به شكر وادار مىكند. و توجّه به پایدارى امّتها و پیروزى آنان، آدمى را به صبر و مقاومت دعوت مىكند. «ان فى ذلك لایات لكل صبار شكور»
همهى روزها روز خداست، امّا روز تجلّى قدرت خداوند حساب دیگرى دارد. (تجلّى قدرت او در قهر بر كفّار و تجلّى لطف او بر مؤمنین.) «ایّام اللَّه»
هرگونه جشن یا سوگوارى و مراسم ویژهاى كه بزرگداشت ایاماللَّه باشد جایز است. «ذكّرهم بایّام اللَّه» (بر خلاف نظر فرقهى منحرف وهّابیّت)
مؤمن در سختى، صبر و در رفاه، شكر مىكند. «صبّار شكور»
صبر زمینه درك حقیقت است. «لایات لكل صبار»