- وَإِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَنَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ23
- وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَقۡدِمِينَ مِنكُمۡ وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَـٔۡخِرِينَ24
- وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحۡشُرُهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٌ25
گذشتگان و باقیماندگان.
سبقت گیرندگان و عاشقان جبهه و غیر آنان.
كسانى كه در صف اول نماز جماعت حاضر مىشوند و كسانى كه در صف آخر حضور مىیابند تا به زنان حاضر در جماعت نگاه بد كنند كه آیه مىفرماید ما مىدانیم.
در مقابل بعضى از خوبى به جائى رسیده بودند كه منزلشان را در معرض فروش قرار داده بودند تا در عوض در نزدیك مسجد منزل تهیه كنند و به صف اول برسند كه آیه مىفرماید ما این افراد را نیز مىشناسیم.
مرگ و حیات تنها بدست اوست. همه رفتنى هستند، پس سزاوار است با عمل خود ارث خوبى براى وارث حقیقى بجاى گذاریم. «نحن الوارثون» زمان، در علم خداوند اثرى ندارد. علم او به گذشته و حال و آینده یكسان است. «علمنا المستقدمین... علمنا المستأخرین»
برپایى رستاخیز، كیفر وپاداش دادن از شئون ربوبیّت الهى است. «ربّك هو یحشر»
دلیل رستاخیز، حكمت خداوند است. (اگر ذرات خاك، غذا و غذا، نطفه و نطفه، انسان شود و با مرگ، دوباره به خاك تبدیل شود وحساب وكتابى در كار نباشد، این كار حكیمانه نیست.) «انّه حكیم»
در قیامت قدیم وجدید با هم محشور مىشوند. «یحشرهم» وخداوند بر عملكرد همه وآثار ونیّات هر فرد، آگاهى كامل دارد. «حكیم علیم»