۞ نَبِّئۡ عِبَادِيٓ أَنِّيٓ أَنَا ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
49
وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ ٱلۡعَذَابُ ٱلۡأَلِيمُ
50
تفسیر نور
(اى پیامبر) به بندگانم خبر ده كه همانا من خودم بسیار بخشنده و مهربانم.
والبته عذاب من نیز همان عذاب دردناك است.
نکتهها
قرآن در این آیات مردم را به چهار دسته تقسیم كرد: 1- مخلصین (انبیا واولیا) كه ابلیس بر آنان سلطه ندارد. 2- متقین كه اهل بهشت هستند. 3- گناهكاران توبهكننده كه در این آیه پیامبر خبر از عفو آنان مىدهد. 4- گناهكاران یاغى كه به عذاب دردناك هشدار داده شدهاند.پیامها
رحمت الهى، بزرگترین وبهترین پیام است. «نبّىء» (نبأ به خبر مهم گفته مىشود) گنهكاران نیز بنده خدا هستند. «عبادى»
در لطف او شك و تردیدى به خود راه ندهید. «انّى انا»
بخشندگى او همراه با لطف و مهربانى است، نه تنها مىبخشد لطف هم مىكند. «الغفور الرحیم»
بخشش و لطف الهى، عمیق وپىدرپى است. «غفور رحیم» (قالب غفور و رحیم، نشانهى عمق و تكرار است)
لطف ورحمت الهى بر غضبش مقدم است. «اَنَا الغفور الرحیم و انّ عذابى»
به رحمت الهى مغرور نشویم، چرا كه عذابش دردناك است. «الغفور الرحیم - العذاب الالیم»