«اَیكه» به معناى بیشه و درختان درهم پیچیده است و مراد از «اصحاب اَیكه»، قوم حضرت شعیب مى‌باشند كه در منطقه‌ى خوش آب و هوا و پردرختى میان حجاز و شام زندگى مى‌كردند.

در روایتى از پیامبر اكرم‌صلى الله علیه وآله آمده كه اصحاب مدین و اصحاب الایكة دو امّت بودند كه شعیب پیامبر هر دوى آنان بود و هر دو كفر ورزیدند، ولى به دو نوع عذاب گرفتار شدند؛ یكى به عذاب «یوم الظلّه» و دیگرى به عذاب «صیحة».³²

چون ما از خداوند طلبى نداریم، آنچه را دریافت مى‌كنیم، «اِنعام» خداوند است، امّا در كیفر الهى، چون قهر او به خاطر گناهان، عیب‌ها واستحقاق خود ماست، كلمه‌ى «انتقام» بكار مى‌رود.

---

32) تفسیر فرقان از درالمنثور، ج 4، ص 103. ستمگران بدانند كه شرارت و ستم آنان در طول تاریخ، براى دیگران بازگو مى‌شود. «و ان كان اصحاب الایكة لظالمین»

در طراحى جاده‌ها، سعى كنیم محل حوادث تاریخى، در دیدگاه عابرین باشد. «لبامام مبین»