إِلَـٰهُكُمۡ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌۚ فَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡـَٔاخِرَةِ قُلُوبُهُم مُّنكِرَةٌ وَهُم مُّسۡتَكۡبِرُونَ
22
إِلَـٰهُكُمۡ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌۚ فَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡـَٔاخِرَةِ قُلُوبُهُم مُّنكِرَةٌ وَهُم مُّسۡتَكۡبِرُونَ
22
«كبر» یعنى خود را بزرگ دانستن، «تكبّر» یعنى آثار كبر را عمل كردن، و «استكبار» یعنى آنكه خودش بزرگى ندارد، ولى با انواع وسائل، مىخواهد بزرگى خود را ایجاد و اثبات كند.
در روایات آمده است كه امام حسینعلیه السلام بر فقرایى عبور مىكردند، آنها مشغول غذا خوردن بودند و حضرت را نیز دعوت به غذا كردند. امام در كنار آنها نشستند و مشغول شدند و سپس فرمودند: خداوند مستكبران را دوست ندارد.12
منشأ كفر كبر است، نه جهل. انكارِ حقیقت است، نه جهل به حقیقت. «قلوبهم منكرة و هم مستكبرون»
ایمان به آخرت، تكبر و استكبار را برطرف مىكند. «فالذین لایؤمنون ...قلوبهم منكرة»