- قَدۡ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَأَتَى ٱللَّهُ بُنۡيَـٰنَهُم مِّنَ ٱلۡقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّقۡفُ مِن فَوۡقِهِمۡ وَأَتَىٰهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَشۡعُرُونَ26
تفسیر نور
همانا كسانى كه قبل از ایشان بودند (نیز) مكر ورزیدند، پس قهر خداوند به سراغ پایههاى بناى آنان آمد، پس سقف از بالاى سرشان بر آنان فرو ریخت و از آنجا كه اندیشهاش را نمىكردند، عذاب الهى آمد.
نکتهها
این آیه هم تهدیدى است براى توطئهگران، و هم تسلّى خاطر پیامبر است.پیامها
توطئه در برابر حق، همواره بوده است. «قد مكر الذّین من قبلهم» آنجا كه اساس دین در خطر باشد، خداوند خود وارد عمل مىشود. «فاتى اللَّه»
مخالفان دین و مكتب بدانند كه خداوند طرفِ آنهاست. «فاتى اللَّه بنیانهم»
هر كجا بنیان دین در خطر افتد، (در آیات قبل، كفار، وحى را اساطیر معرفى مىكردند) برخورد نیز باید بینانى باشد. «فاتى اللَّه بنیانهم»
برخورد با دشمن باید بنیانى باشد نه سطحى و ظاهرى، تا همهى تشكیلات فكرى و سازمانى آنها از بین رود. «فاتى اللَّه بنیانهم ... فخرّ علیهم السّقف»
كیفرهاى الهى مخصوص آخرت نیست. «فاتى اللَّه بنیانهم»
گاهى بناى محكم، بجاى حفاظت از جان انسان، گور خود انسان مىشود. «فخرّ علیهم السقف»
زمان و مكان قهر خدا، قابل پیشبینى نیست. «من حیث لایشعرون»