ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَـٰمَةِ يُخۡزِيهِمۡ وَيَقُولُ أَيۡنَ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ كُنتُمۡ تُشَـٰٓقُّونَ فِيهِمۡۚ قَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ إِنَّ ٱلۡخِزۡيَ ٱلۡيَوۡمَ وَٱلسُّوٓءَ عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِينَ
27
تفسیر نور
(به علاوه) خداوند در روز قیامت آنان را خوار و رسوا خواهد ساخت و مىگوید: شریكان من كه درباره آنها (با پیامبر و مؤمنان) ستیزه و مخالفت مىكردند، كجا هستند؟ (در این هنگام) دانشمندان گویند: همانا امروز، ذلت و رسوایى بر كافران است.
نکتهها
در فرهنگ قرآن، علم و جهل معنایى گستردهتر از دانستن و ندانستن دارد. عالم كسى است كه اندیشه و عمل او بر اساس حق و حقیقت باشد، گرچه قدرت خواندن و نوشتن هم نداشته باشد و جاهل كسى است كه فكر و عمل او بر باطل باشد، گرچه همهى علوم را نیز بداند. قرآن، اندیشهى شرك و بتپرستى را نشانهى جهل مىداند، چنانكه ریشهى عمل زشتِ قوم لوط را جهل مىشمرد. در این آیه نیز، «اوتوا العلم» كسانى هستند كه در برابر كفر و شرك، قرار گرفتهاند، یعنى علم واقعى، انسان را به توحید و ایمان مىرساند.پیامها
كیفر اصلىِ مجرمان، در قیامت است و هلاكت در دنیا مقدمهاى براى آن مىباشد. «ثم یوم القیمة یخزیهم» آنان كه در دنیا مؤمنان را خوار مىشمردند، خود در قیامت خوار مىشوند.«یخزیهم»
به دنبال هر كس بروى، باید در قیامت جوابگو باشى. «اَین شركائى»
در دادگاه قیامت، مشركان حرفى براى گفتن ندارند. «این شركائى» خدا، پاسخى ندارد.
علم واقعى كه موجب ایمان و عمل مىشود، هدیهاى الهى است. «اوتوا العلم»