بدنبال آیه‌ى قبل كه فرمود: انحراف گروهى بخاطر انكار و كفرشان حتمى است، این آیه خطاب به پیامبر مى‌فرماید: بر آنها دلسوزى مكن كه دلسوزى تو بى‌اثر است، زیرا قلب آنان را خداوند مُهر كرده و دیگر قابل هدایت نیستند.

گاهى اشكال در قابلیت مردم است، نه مبلّغ. پیامبر معصوم است و نقطه ضعفى ندارد، بهترین اخلاق را دارد، دلسوز هم هست، امّا باز هم مردم قبول نمى‌كنند.

انسان گاهى به جایى مى‌رسد كه نه در دنیا قابل هدایت است و نه در آخرت قابل نصرت. «لا یهدى، من ناصرین»

مبلّغ باید بداند كه به هر حال گروهى هیچ منطقى را نمى‌پذیرند، پس انتظار ایمان همه مردم را نباید داشت. «ان تحرص ...لایهدى من یضلّ»

شفاعت در قیامت، قابلیت مى‌خواهد، نه آنكه هر كس بتواند از آن بهره‌مند شود. «ما لهم من ناصرین»