سوره نحل - آیه 40 جزء 14 - صفحه 271
  • إِنَّمَا قَوۡلُنَا لِشَيۡءٍ إِذَآ أَرَدۡنَـٰهُ أَن نَّقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
    40
تفسیر نور
(رستاخیز مردگان براى ما كار مهمى نیست، زیرا) هرگاه چیزى را اراده كنیم، همانا گفتار ما براى آن چیز این است كه به آن مى‌گوییم باش، پس (بى‌درنگ) موجود مى‌شود.

نکته‌ها
خداوند در این آیه، «انّما قولنا» فرموده است ودر آیه‌ى 82 سوره یس،«انّما امره» آمده است و در مورد آفریدن حضرت عیسى در آیه‌ى 59 آل‌عمران مى‌خوانیم، «قال له كن فیكون» پس امر وقول خداوند، همان اراده‌ى اوست.

«كُن» به معناى «باش» براى تقریب به ذهن ماست، وگرنه خدا نیازى به گفتن آن ندارد.

همان‌گونه كه انسان هرگاه بخواهد چیزى را در ذهن خود تصور كند، تنها با اراده مى‌تواند آن را در ذهنش خلق كند و نیاز به چیز دیگرى ندارد، بلاتشبیه، خداوند نیز براى آفریدن هر چیز، تنها اگر اراده كند، آفریده مى‌شود.

پیام‌ها
چگونه درباره‌ى معاد شك مى‌كنیم، با آنكه هر چیزى با یك اراده‌ى خداوند خلق مى‌شود. «كن فیكون»

خداوند، موجودات را از نیستى به هستى مى‌آورد، نه آنكه با تركیب یا تغییر هست‌ها، چیز دیگرى بیافریند. «كن فیكون»