أَوۡ يَأۡخُذَهُمۡ عَلَىٰ تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمۡ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ
47
تفسیر نور
یا آنكه در حال دلهره آنان را بگیرد، پس البته پروردگار شما رؤف ومهربان است.
نکتهها
خداوند در این آیات، چهار نوع عذاب براى توطئهگرانِ علیه دین، مطرح كرده:
عذاب زمینى «یخسف بهم الارض»
عذاب آسمانى: «یأتیهم العذاب»
عذاب ناگهانى: «یأخذهم فى تقلبهم»
عذاب روحى: «یأخذهم على تخوّف»
پیامها
عذاب و كیفر الهى، پس از اتمام حجت است. (بدنبال موضوع نبوت در آیات قبل، این آیه مخالفان را تهدید مىكند). احتمال عذاب و كیفر الهى، براى دست برداشتن از توطئه كافى است. «افأمن»
توطئهگران علیه دین بدانند كه مكر و حیلهى آنان، در برابر علم و قدرت الهى، پوچ است. «افأمن الذین مكروا السیئات»
زمان و مكان و نوع قهر خدا در دنیا قابل پیشبینى نیست، كه امكان فرار باشد. «یأتیهم العذاب من حیث لایشعرون»
هیچ فرد یا عاملى، مانع قهر خدا نیست. «فما هم بمعجزین»
نزول عذاب، ناگهانى و در هر حال و شرایطى است. «فى تقلّبهم»
(چه در سفر، چه در وطن، چه در خواب و چه در بیدارى، چه در راه چه ایستاده، ...)
گاهى رعب و خوف و دلهره، عذاب الهى و مایه هلاكت است. «یأخذهم على تخوّف»
تأخیر عذاب و مهلت دادن به گنهكاران، بخاطر لطف اوست تا توبه كنند. «فان ربكم لرؤف رحیم»
قهر وتنبیه الهى نیز براساس تربیت ورحمت اوست.«یأخذهم... فان ربكم لرؤف رحیم»